Naar de inhoud springen

Column Câthy – Rapportcijfer

Het is eigenlijk bezopen dat ik voor die tien minuten dat ik in zijn kamer zit, onderhand een half uur heen en een half uur terug moet rijden, maar ik troost me met het feit dat dit in de toekomst hopelijk allemaal digitaal kan.

Webcam erbij, inloggen op een speciaal computerprogramma, lekker makkelijk vanuit huis of misschien zelfs werk. Ik zie het wel voor me, want mijn internist zit altijd het eerste half jaar vol en ik wil als goed ingestelde diabeet ook niet de plekken inpikken van mensen die meer te bespreken hebben. Maar uiteindelijk moet ik toch ook ook onder controle blijven en heb ik misschien toch ook wel die stok achter de deur nodig. De stok in de vorm van het de week ervoor afgetapte bloed en het potje urine wat ik heb af moeten geven.

Tromgeroffel klinkt in mijn hoofd als ik de kamer binnen loop. Gelukkig voelt mijn internist mijn spanning aan en valt hij meestal met de deur in huis en komt hij met de cijfers. Cijfers die wat zeggen over mijn nieren, lever, cholesterol, bloed en dus over mijn functioneren als diabeet. Kalium en natrium, het zal allemaal wel, ik wil het Hba1C horen, voor mij een soort rapportcijfer van de afgelopen maanden. Want ik kan wel aanvoelen hoe het gegaan is; hypo’s voorkomen, op tijd bolussen, mijn meter uitlezen en knutselen met tijdelijke basaal instellingen; je wilt toch beloond worden voor je harde werken in de vorm van een mooi cijfer, liefst lekker laag.

Jammergenoeg blijf ik na het noemen van de huidige mmol/L nog steeds in spanning, het is net als met de euro tien jaar terug, ik kan nog niet zonder mijn rekenhulp. Negenenveertig, keurig, zei hij de laatste keer, maar ik keek nog steeds niet begrijpend en greep naar mijn telefoon om mijn Hba1C-app op te starten. Toen zag ik eindelijk het verlossende cijfer; 6,6% ! De spanning maakt plaats voor een trots gevoel, 6,6 is een beloning, terwijl ik natuurlijk weet dat ik echt mijn best er voor heb moeten doen. Meestal zijn alle andere cijfers ook goed, al zeggen de uitkomsten daarvan mij helemaal niks. Daar hoef ik me van mijzelf dus niet in te verdiepen en ligt mijn focus vooral op het Hba1C, de moeder der cijfers.

Na de cijfers hebben we nog een babbeltje, of ik niet te veel hypo’s heb enzo en probeer ik informatie te ontfutselen over de nieuwste pompen en sensoren, want daar is mijn internist altijd goed van op de hoogte. Die cijfers kan hij natuurlijk ook mailen, maar vooral dat kleine beetje informatie en even tien minuten specialistische aandacht voor mijn diabetes is het half uurtje rijden toch wel waard!