Naar de inhoud springen

Column Talitha – Stay happy, stay healthy

Tijdens een bergwandeling in Frankrijk ging het fout. ‘Je loopt als een oma’, zei mijn vriend. Ik wist dat hij gelijk had en wilde graag dat het anders was, maar het lukte niet. Mijn lichaam protesteerde terwijl ik zo graag die top wilde bereiken. Mijn neefje van 10 kon het zelfs! Voor het laatste stuk naar de top ging het niet meer. Mijn lichaam wilde niet meer, ik hield het niet meer vol. Samen met mijn moeder zocht ik de schaduw op en daar ging ik liggen. ‘Wat was er mis met me, waarom kan ik niet gewoon die berg op?’ Zou ik dan toch diabetes hebben en ligt het misschien daar aan?

Terug in Nederland werden mijn vermoedens bevestigd. Ik had suikerziekte en moest gelijk naar het ziekenhuis. ‘Een beetje overdreven’, dacht ik. Ik voelde me op dat moment prima. In het ziekenhuis werd ik onderzocht. Mijn suikerwaarde was 40 en ik was behoorlijk verzuurd. ‘We nemen je op in het ziekenhuis’, zei de verpleegkundige. Bam. Dat had ik niet zien aankomen. Ik in het ziekenhuis? Waarom dan? Ik ben toch niet ziek? Ik dacht dat ik gewoon een spuit kreeg of wat pillen en naar huis zou kunnen. Verbaasd keek ik naar de verpleegkundige die me op kwam halen met een rolstoel. ‘Ik kan nog gewoon lopen hoor’, zei ik tegen haar. De volgende dag kwam er een diabetesverpleegkundige langs. ‘Als je zelf kan spuiten mag je naar huis!’ Ik wist niet hoe snel ik het spuiten wilde leren. Ik had het al snel onder controle en mocht naar huis.

Een dag later moest ik weer terug komen. Mijn glucosemeter gaf voor het avondeten ‘HI’ aan. ‘Huh? Daar hebben ze me niks over verteld!’ In het ziekenhuis vertelden ze me dat ik te veel koolhydraten had gegeten tussen de maaltijden in. Wist ik veel, er was me niets uitgelegd! Ik mocht alleen geen sapjes en frisdrank drinken, meer was er niet gezegd. Uiteindelijk nam de diabetesverpleegkundige de tijd voor me en heeft ze alles goed uitgelegd.

Daar zit ik dan, fanatieke sporter en bak-fanaat. Bijna elke week bakte ik wel iets, altijd zonder suiker. Bananenbrood was mijn favoriet, maar ook appelcake en muffins. In veel baksels zitten veel koolhydraten waardoor ze niet meer geschikt zijn als tussendoortje. Ik wil niet elke keer spuiten voor een tussendoortje, dus daarom ben ik nu koolhydraatarme baksels aan het proberen. Ik heb al pindakaasbrood en vanillecake gemaakt en dat beviel goed! Op mijn blog deel ik mijn recepten.

Voordat ik diabetes had was ik vier tot vijf keer per week in de sportschool te vinden. Lekker in de weer met gewichten. Helaas is dat voorlopig te zwaar voor mijn lichaam. ‘Ik moet gewoon opletten en dan kan het best’, dacht ik eerst. Maar ik merk dat mijn lichaam nog niet heel veel aan kan en snel moe is. Ik wil ontzettend graag sporten en daarom zoek ik alternatieven. Ik ga nu yogalesjes doen en ik heb een fitnesshoepel!

Ik had nooit bij diabetes stilgestaan. ‘Dikke mensen hebben dat, of kinderen die het altijd al hebben en niet beter weten.’ Zoiets dacht ik. Maar nu heb ik het zelf. Een chronische ziekte. ‘Volgens mij dringt het nog niet echt tot je door’, werd er tegen me gezegd. Het zou kunnen, maar ik bedenk me altijd dat er veel ergere ziektes zijn. Kanker bijvoorbeeld. En met diabetes is prima te leven, toch? Ik krijg heel veel steun van lieve mensen en ook Stichting ééndiabetes maakt het allemaal een stuk minder erg!

 

Over de schrijfster:
‘Ik ben Talitha, 18 jaar en studeer communicatie in Tilburg, waar ik ook op kamers woon. Ik ga nu naar het tweede jaar van mijn studie. Sinds 12 augustus 2015 heb ik diabetes, maar ik had al veel eerder klachten zoals veel drinken, vermoeidheid en gewichtsverlies. Ik heb een eigen blog www.stayhappy.nl waar ik mijn recepten deel, maar ook schrijf over het omgaan met type 1 diabetes.’