Naar de inhoud springen

Categorie: Ervaringen

Onze lieve vrijwilligers hebben allemaal type 1 diabetes. Ze maken dus, net zoals jij, van alles mee met hun diabetes. Soms is het heerlijk om te lezen dat je niet de enige bent die hypo’s op precies het verkeerde moment heeft, vreemde opmerkingen krijgt of verbaasd opkijkt bij het horen van een pomp-piepje in de trein … want waar zit je collega met diabetes verstopt? Onze vrijwilligers delen hun verhalen!

Wil je gericht zoeken? Gebruik dan de zoekfunctie, onderaan op de pagina.

Diabetes is géén fulltime baan! – Anne

Om maar even met de deur in huis te vallen: ik word moe van het eindeloze gezeik dat diabetes zo’n zware, alles beperkende sluipmoordenaar is. Leven met diabetes wordt vaak beschreven als een fulltime baan, of zelfs als méér dan een fulltime baan. Ik snap waar die vergelijking vandaan komt. Het ís stom, het ís veel werk, het ís hartstikke klote en het gaat ook ‘s nachts door. De gemiddelde Nederlander onderschat dat absoluut. Dat ontken ik zeker niet. Maar toch vind ik het fulltime baan gezeik wat overdreven. Voor de gemiddelde type-1-er is het bij lange na geen fulltime baan. Ik kan althans geen fulltime baan én voltijd studie tegelijk doen, maar met diabetes lukt het me vooralsnog prima.

Lees verder Diabetes is géén fulltime baan! – Anne

Hoge drempels en lage suikers – Nora

Ja ik ben helemaal om. Ik heb een nieuwe blitse blauwe insulinespuit, die ook nog communiceert hoeveel en wanneer je hebt gespoten! Ik ben weer helemaal terug bij de spuit en de momenten dat ik mijn omnipod “mis” nemen significant af. Alleen de drempel om in een wildvreemde omgeving met onbekende mensen te spuiten is hoger dan bolussen met de insulinepomp.

Lees verder Hoge drempels en lage suikers – Nora

Weet wat je eet! – Suzanne

Ken je dat, dat je het gevoel hebt dat iedereen naar je kijkt als jij iets eet? Priemende ogen en starende blikken bij alles wat je in je mond stopt. Ik denk dat het in werkelijkheid niet eens zo is, maar toch … Als ik vertel dat ik diabetes heb, vragen mensen nog steeds geregeld of ik dan helemaal geen suiker meer mag. Nou, gelukkig is het niet (meer) zo zwart-wit. Sterker nog; op sommige momenten MOET ik juist suiker.

Lees verder Weet wat je eet! – Suzanne

Mijn pomp is gewoon zó mooi – Anne

De cassière bij de Jumbo keek me vandaag ontzettend nieuwsgierig aan. Voorzichtig keek ik of ik een vlek in mijn shirt had zitten, toen ik me realiseerde dat haar blik gericht was op mijn insulinepomp. Het gebeurt vaker, dat staren, maar haar blik was net iets anders dan die van vele anderen. Ik zag iets van herkenning in haar ogen en glimlachte uitnodigend, zodat ze het misschien zou vragen. En toen kwam het, heel voorzichtig: ‘’Is dat… suikerziekte?’’

Lees verder Mijn pomp is gewoon zó mooi – Anne

70% time in range, dan doe je het toch hartstikke goed? – Veerle

Jarenlang was HbA1c de heilige indicatie waarvan alles afhing als het om diabetes ging. Inmiddels is dat steeds meer achterhaald: HbA1c zegt iets over hoe hoog je bloedsuikers zijn geweest in de afgelopen 3 maanden. Een laag HbA1c betekent in veel gevallen de nodige hoeveelheid hypo’s – of misschien wel heel veel schommelingen. Het zegt bijzonder weinig over je dagelijkse bloedsuikers en hoe die je leven beïnvloeden.

Lees verder 70% time in range, dan doe je het toch hartstikke goed? – Veerle

Katertje?! – Suzanne

Ken je dat, dat je ’s ochtends wakker wordt met het gevoel van een gigantische kater, terwijl je geen druppel alcohol hebt gedronken? Dan heb ik toch liever een ‘echte’ kater, dan heb ik er tenminste nog een leuke avond voor gehad! Maar nee, dit is een kater van een nachtelijke hypo én hyper. Ik neem je even mee naar zo’n nacht …

Lees verder Katertje?! – Suzanne