Naar de inhoud springen

Ze is er | Anne

Je kon wel janken na de afspraak met je verpleegkundige. Met tranen in je ogen liep je door de draaideur het ziekenhuis uit. Niet omdat het niet oké was, maar juist omdat het héél oké was. Omdat ze zag dat je onderhand ook niet meer wist hoe je overeind moest blijven staan. Omdat je er zó van onder de indruk was dat ze er op zo’n manier voor je was. Nee … is.

Doorgaan met het lezen van “Ze is er | Anne”

Ziekte is geen wedstrijd | Anne

Toen ik drie maanden na de diagnose mijn HbA1c terugkreeg, deelde ik dat trots op Instagram. Toen ik voor het eerst een FGM had, postte ik grafieken van de kaarsrechte nachten. Ik kon online fantastische lijntjes vieren, maar ook balen van berglandschappen op mijn FGM. Inmiddels ben ik al een hele tijd gestopt met het delen van getallen en grafieken en dat heeft één belangrijke reden: ik wil niet dat mensen gaan vergelijken.

Doorgaan met het lezen van “Ziekte is geen wedstrijd | Anne”

Een ode aan de insulinepen | Anne

Voor zover medische technologie in de mode kan zijn, kunnen we wel zeggen dat insulinepompen in de mode zijn. Ze worden steeds meer gebruikt. Hoe geavanceerder, hoe beter. Vooral de pompen in combinatie met CGM of een closed loop zijn ‘in’. Bovendien heeft één van de bedrijven zelfs bedacht om een mooi stijl-icoon van een insulinepomp te maken door hem te voorzien van hippe kleurtjes en een modern design. Dat is allemaal heel tof, en ik ben groot voorstander van hippe insulinepompen. Maar al het lawaai over insulinepompen overschreeuwt soms wel de waarde van mijn oude vertrouwde vriend: de insulinepen.

Doorgaan met het lezen van “Een ode aan de insulinepen | Anne”