Naar de inhoud springen

Tag: psychologie

Diabetes & psyche | Eetproblemen

6.8 mmol/L, 100 gram yoghurt, 10 gram koolhydraten, 2 eenheden … getallen. Dag in, dag uit. Tellen. Rekenen. Schommelen en toch de controle proberen te houden. Type 1 diabetes is een rollercoaster en een eindeloze focus op getallen. Niet gek dus, dat eetproblemen vaker voorkomen bij mensen met type 1 diabetes. Eten en gewicht kan een middel worden om wél controle te houden in een wereld waar je heel veel dingen niet onder controle hebt. Het kan een manier zijn om negatieve emoties wat af te vlakken, maar kan, zeker in combinatie met type 1 diabetes, gevaarlijke vormen aannemen.

Doorgaan met het lezen van “Diabetes & psyche | Eetproblemen”

Diabetes & psyche | Depressie

”Depressie is niet kunnen genieten van de lentezon. Depressie is eten dat naar as smaakt. Depressie is met je voeten in ijskoud water staan. Depressie is geen energie hebben om op te staan. Depressie is koude koffie die al dagen in de kamer staat. Depressie is jezelf een mislukking voelen. Depressie is een kleurplaat inkleuren met een zwart potlood. Depressie is cola zonder prik. Depressie is een nacht zonder maanlicht. Depressie doet pijn. Depressie is leven zonder muziek. Depressie is een plant zonder water.” – Dat is hoe een vriendin, die het monstertje van dichtbij kent, het beschreef. 

Doorgaan met het lezen van “Diabetes & psyche | Depressie”

Diabetes & psyche | Burn-out

Opgebrand. Moe. Uitgeput. Kapot. Pijn. Weg energie. En weg motivatie. Daar hebben we allemaal wel eens last van, maar deze klachten, die kenmerkend zijn voor een burn-out, komen vaker voor bij mensen met diabetes. Heel vreemd is dat niet. Type 1 diabetes is hartstikke veel werk en wisselende bloedglucoses, hypo’s en hypers kunnen zijn tol eisen. Wie wordt er niet moe van een urenlange hyper? En wie raakt er nu niet uitgeput van waardes die van 2 naar 20 en weer terug vliegen? Maar wat is een burn-out nu eigenlijk en wanneer heb je er last van?

Doorgaan met het lezen van “Diabetes & psyche | Burn-out”

Hoe diabetes mijn studiekeuze heeft beïnvloed – Anne

Van binnen ril ik vaak als mensen benadrukken hoe ze hun ziekte zien als een gift. Hoe erg ze nu kunnen genieten van de kleine dingen. Dat ze zich realiseren dat het leven zo kostbaar is. Kots. Kots. Kots. Diabetes is kut. Hypo’s waarbij je voedsel naar binnen schranst tot je je een plofkip voelt, zijn lelijk. Schimmelinfecties zijn lelijk. Blauwe plekken, bloeduitstortingen en spuitplekken zijn lelijk. Niet durven slapen omdat je bang bent om niet wakker te worden, is lelijk. En honderden euro’s voor sensoren dokken, is ook lelijk.

Doorgaan met het lezen van “Hoe diabetes mijn studiekeuze heeft beïnvloed – Anne”

Diabetes is géén fulltime baan! – Anne

Om maar even met de deur in huis te vallen: ik word moe van het eindeloze gezeik dat diabetes zo’n zware, alles beperkende sluipmoordenaar is. Leven met diabetes wordt vaak beschreven als een fulltime baan, of zelfs als méér dan een fulltime baan. Ik snap waar die vergelijking vandaan komt. Het ís stom, het ís veel werk, het ís hartstikke klote en het gaat ook ‘s nachts door. De gemiddelde Nederlander onderschat dat absoluut. Dat ontken ik zeker niet. Maar toch vind ik het fulltime baan gezeik wat overdreven. Voor de gemiddelde type-1-er is het bij lange na geen fulltime baan. Ik kan althans geen fulltime baan én voltijd studie tegelijk doen, maar met diabetes lukt het me vooralsnog prima.

Doorgaan met het lezen van “Diabetes is géén fulltime baan! – Anne”

It’s the mental game – Anne

Ze denken dat ik een goede patiënt ben. Netjes HbA1c, eerlijke eetdagboeken, elke drie maanden een upload in Diasend, buisjes bloed, vrolijke verhalen, slimme vragen, superleuke studie, boeiend leven.

lEES VERDER