Naar de inhoud springen
Sla slider over

Wel of geen type 1? – Anne

Als ik naar de dokter ga, doe ik dat met een lijstje vol met kant-en-klare diagnoses. Doe-het-zelf-dokteren is wel mijn ding. Heerlijk vind ik het, om aan de hand van een rijtje klachten te gaan zoeken naar een oorzaak. Veel mensen vinden dat maar niks omdat ze zich een beetje hypochonderig gaan gedragen als ze al die gekke diagnoses zien. Ze denken meteen dat ze iets heftigs hebben. Ik heb last van het tegenovergestelde en noem mezelf wel eens gekscherend een hyperchonder (als in: het tegenovergestelde van hypochondrie, dus denken dat je nooit iets mankeert). Zo heeft het een eeuwigheid (lees: half jaar) geduurd voordat bij mij de diagnose type 1 diabetes is gesteld.

Lees verder Wel of geen type 1? – Anne

Diabetes voor twee | Anne

Ze was vier toen ze type 1 diabetes kreeg. En hoewel naalden, pompen en prikken voor mij de normaalste gang van zaken zijn, vind ik het indrukwekkend om zo’n grote pomp aan zo’n klein meisje te zien. Om te prikken in haar smalle vingers. En de sensoren en infusen op haar jonge lijfje te zien zitten. Ik vind het klote om haar pepernoten te moeten afwegen. En om haar sensor te checken terwijl ze slaapt. Ik vind het stom dat iedereen haar extra in de gaten moet houden. Dat ze nooit beter zal weten dan dat ‘eten’ verbonden is aan allerlei gedoe en getalletjes. Dat ze ooit te maken krijgt met de dingen waar ik nu ook tegenaan loop, en dat ik daar niks aan kan doen. Want ik weet hoe het is, en ik gun haar beter.

Lees verder Diabetes voor twee | Anne

Werken met diabetes – Aniek

Toen ik de diagnose diabetes kreeg, was ik net afgestudeerd en op zoek naar mijn eerste baan. Naast het wennen aan diabetes en het burgerleven met een baan, moest ik ook even mijn weg vinden in de combinatie van diabetes en werken. Daarbij kwamen een hoop vragen en een aantal issues om de hoek kijken.

Lees verder Werken met diabetes – Aniek

Laat ze maar lekker denken | Anne

Ik sta voor een realistische benadering van type 1 diabetes. Niet alleen maar ellende en complicaties. Ik wil laten zien dat we gewoon mee kunnen doen. Dat we veel kunnen bereiken en dat ziekte daarin geen beperking, maar een middel is. Een ervaring, waar je iets mee kunt. Dat je ondanks diabetes een heel leuk leven kunt hebben. Dat je er iets mee kunt doen en iets door kunt betekenen. Maar daarin zit ook een grote paradox …

Lees verder Laat ze maar lekker denken | Anne

Spiegeltje spiegeltje – Suzanne

Vandaag voor het eerst bij ‘mijn’ nieuwe internist geweest. Best wennen na 13 jaar bij dezelfde, in een ander, voor mij vertrouwd ziekenhuis. Een fijn mens overigens, mijn vorige internist. Betrokken, warm en zachtaardig, met veel vertrouwen in de patiënt en ruimte voor eigen inbreng. Maar niet een heel daadkrachtig iemand die me in niet mis te verstane woorden vertelde waar het op stond.

Lees verder Spiegeltje spiegeltje – Suzanne

Zo’n hypo is zo erg nog niet – Anne

Ik kijk naar de eindeloze rij kleurrijke sapjes in de koeling van de supermarkt. Zoiets zou ik nooit kopen. Veel te snelle suikers. Veel te veel bloedsuikerpieken. Toch neem ik een kokos-banaan-sinaasappelsapje uit het rek. En verderop nog een blikje cola zero. En een pak melk. Mijn hoofd dwaalt af naar de voorraad slimpie die ik thuis heb staan. Langzaam begint het tot me door te dringen: dit klopt niet. Te veel drinken aan mijn hoofd. Hyper?

Lees verder Zo’n hypo is zo erg nog niet – Anne