Als ik naar de dokter ga, doe ik dat met een lijstje vol met kant-en-klare diagnoses. Doe-het-zelf-dokteren is wel mijn ding. Heerlijk vind ik het, om aan de hand van een rijtje klachten te gaan zoeken naar een oorzaak. Veel mensen vinden dat maar niks omdat ze zich een beetje hypochonderig gaan gedragen als ze al die gekke diagnoses zien. Ze denken meteen dat ze iets heftigs hebben. Ik heb last van het tegenovergestelde en noem mezelf wel eens gekscherend een hyperchonder (als in: het tegenovergestelde van hypochondrie, dus denken dat je nooit iets mankeert). Zo heeft het een eeuwigheid (lees: half jaar) geduurd voordat bij mij de diagnose type 1 diabetes is gesteld.
(meer…)Categorie: Ervaringen
Onze lieve vrijwilligers hebben allemaal type 1 diabetes. Ze maken dus, net zoals jij, van alles mee met hun diabetes. Soms is het heerlijk om te lezen dat je niet de enige bent die hypo’s op precies het verkeerde moment heeft, vreemde opmerkingen krijgt of verbaasd opkijkt bij het horen van een pomp-piepje in de trein … want waar zit je collega met diabetes verstopt? Onze vrijwilligers delen hun verhalen!
Wil je gericht zoeken? Gebruik dan de zoekfunctie, onderaan op de pagina.
-
Laat ze maar lekker denken | Anne
Ik sta voor een realistische benadering van type 1 diabetes. Niet alleen maar ellende en complicaties. Ik wil laten zien dat we gewoon mee kunnen doen. Dat we veel kunnen bereiken en dat ziekte daarin geen beperking, maar een middel is. Een ervaring, waar je iets mee kunt. Dat je ondanks diabetes een heel leuk leven kunt hebben. Dat je er iets mee kunt doen en iets door kunt betekenen. Maar daarin zit ook een grote paradox …
(meer…) -
Spiegeltje spiegeltje – Suzanne
Vandaag voor het eerst bij ‘mijn’ nieuwe internist geweest. Best wennen na 13 jaar bij dezelfde, in een ander, voor mij vertrouwd ziekenhuis. Een fijn mens overigens, mijn vorige internist. Betrokken, warm en zachtaardig, met veel vertrouwen in de patiënt en ruimte voor eigen inbreng. Maar niet een heel daadkrachtig iemand die me in niet mis te verstane woorden vertelde waar het op stond.
-
Het diabetesschuldgevoel – Sanne
Hoe je het ook wendt of keert, diabetes is een rotziekte waar niemand om heeft gevraagd. En alhoewel de slogan in diabetesland “met type 1 diabetes kun je alles” luidt, ondervind je toch dagelijks last van diabetes. Die combinatie zorgt bij mij vaak voor een soort schuldgevoel.
(meer…) -
Dapper? – Sanne
“Ik vind je heel dapper”‘, zei de tutor. “Zware studie, goede cijfers én dan ook nog diabetes. Ik heb je het semester wel een beetje in de gaten gehouden, want we hadden het zóveel over complicaties ervan, maar je deed het fantastisch.” “Je openheid en houding tegenover diabetes zijn een voorbeeld”, zei een andere tutor. Of, de favoriet “zo jong, die diabetes en dan toch doen wat jij allemaal doet, dat vind ik bewonderingswaardig.”
(meer…) -
Hoe diabetes mijn studiekeuze heeft beïnvloed – Anne
Van binnen ril ik vaak als mensen benadrukken hoe ze hun ziekte zien als een gift. Hoe erg ze nu kunnen genieten van de kleine dingen. Dat ze zich realiseren dat het leven zo kostbaar is. Kots. Kots. Kots. Diabetes is kut. Hypo’s waarbij je voedsel naar binnen schranst tot je je een plofkip voelt, zijn lelijk. Schimmelinfecties zijn lelijk. Blauwe plekken, bloeduitstortingen en spuitplekken zijn lelijk. Niet durven slapen omdat je bang bent om niet wakker te worden, is lelijk. En honderden euro’s voor sensoren dokken, is ook lelijk.
(meer…) -
Diabetes past wel bij me – Sanne
Ik ben eigenwijs. Ontzettend eigenwijs. Koppig zelfs. “Zelf doen” werd als peuter mijn levensmotto en met het later toegevoegde “zelf bepalen” is dat het tot op heden gebleven. Vrienden merken dikwijls op dat ik geen regels overtreed, maar “oprek” en de kinderarts vroeg standaard “hoe het met de eigenwijsheid ging”. Want laat diabetes nou net een aandoening zijn waar eigenwijze mensen met hart en ziel hun volledige eigenwijsheid in kunnen uitstorten.
(meer…) -
Mijn diabetesverpleegkundige is een bijzonder soort – Anne
Je zou het misschien niet zeggen, maar ik ben helemaal geen makkelijke patiënt. Ik weet vrij veel over diabetes, gezondheid en ziekenhuizen. Ik ben hartstikke eigenwijs en heb bovendien in de loop van mijn studie een heel duidelijke mening gevormd over hoe ik vind dat ‘goede zorg’ eruit moet zien. Ik ben kritisch en dat wéét ik. Het is niet makkelijk om mij als patiënt tevreden te krijgen.
(meer…)
ééndiabetes 